چرا گربه ها غذاخوران بسیار تنبل هستند — و اینکه علم چه می گوید

اگر گربه شما تا به حال بینی خود را از غذای کاملاً خوب پرت کرده است، با تحقیر آشکار به شما خیره شده است، و از کاسه ای که فقط نیمه خورده شده است دور شده است، شما تنها نیستید. بدرفتاری گربه ای در وعده های غذایی یکی از ناراحت کننده ترین مسائل مشترک میان صاحبان گربه است — و برای سال ها، این مسئله هم صاحبان حیوانات خانگی و هم محققین را سردرگم کرده است. اکنون، یک مطالعه مهم منتشر شده در مجله Physiology & Behavior توضیح علمی قانع‌کننده‌ای ارائه می‌دهد: گربه‌ی شما لزوماً دشوار نیست — به سادگی از بوی غذا خسته شده است.

مشکل غذاخور پ挑تنگر: چرا گربه‌ی شما غذا را در کاسه رها می‌کند

از هر صاحب گربه‌ای بپرسید تا رابطه‌ی حیوان خانگی‌اش را با غذا توصیف کند و داستان شگفت‌انگیزی مشابه خواهید شنید. گربه با اشتیاق به سمت کاسه نزدیک می‌شود، چند لقمه می‌خورد و سپس — بدون هیچ دلیل مشخصی — از خوردن صرف‌نظر می‌کند و رفته می‌شود. غذا تازه است، کاسه تمیز است و گربه به‌ظاهر بیمار نیست. با این حال، نیمی از وعده‌ی غذا بی‌دست‌خورده باقی می‌ماند.

این الگو به قدری رایج است که به یک ویژگی تعریف‌کننده‌ی گربه‌های اهلی در فرهنگ عامه تبدیل شده است. سگ‌ها، در مقابل، معمولاً وعده‌ی خود را بدون توقف برای نفس‌گیری بلع می‌کنند. چرا گربه‌ها به قدر این‌قدر متفاوت هستند؟ و مهم‌تر از آن، صاحبان در واقع می‌توانند در این مورد چه کار کنند؟

برای مدت‌های طولانی، فرض عملی این بود که گربه‌ها به سادگی بر اساس غریزه رفتار می‌کنند — کمی و مکرر چرا می‌خورند، همان‌طور که اجدادشان در حالت وحشی انجام می‌دادند. اگرچه این توضیح تا حدودی درست است، اما همیشه ناقص به نظر می‌رسیده است. این توضیح نمی‌دهد که چرا گربه‌ای با اشتیاق از یک کیسه‌ی جدید غذا می‌خورد اما همان غذا را یک ساعت بعد بدون‌دست‌خورده رها می‌کند. این توضیح نمی‌دهد که چرا برخی گربه‌ها به‌طور ناگهانی از غذایی که قبلاً دوست داشتند روی برمی‌گردند. و به ما نمی‌گوید که دقیقاً در مغز گربه چه اتفاقی می‌افتد وقتی‌که در وسط‌ی وعده علاقه‌اش را از دست می‌دهد.

تحقیقات جدید دانشگاه Iwate در ژاپن بیش از هر مطالعه‌ی قبلی در پاسخ‌گویی به این سؤالات پیش می‌رود — و یافته‌های آن هم روشن‌کننده و هم شگفت‌انگیزی عملی هستند.

علم پشت سر بدرفتاری گربه‌ها: آنچه تحقیقات جدید کشف کردند

این محقق اصلی مطالعه محقق اصلی مطالعه، ماساو میازاکی، با یک مشاهده شخصی ساده انگیزه یافت. او توضیح داده است: «من پنج سگ در خانه نگه می‌دارم و آن‌ها تمایل دارند غذای خود را بسیار سریع بخورند. در مقابل، وقتی گربه‌هایی را که در تحقیق ما استفاده کردیم تغذیه می‌کنم، آن‌ها آهسته می‌خورند و اغلب مقداری غذا باقی می‌گذارند. در یک نقطه، من بسیار کنجکاو شدم درباره این تفاوت، که این موضوع را برای من شروع کرد تا این تحقیق را آغاز کنم.»

برای بررسی، میازاکی و همکارانش مجموعه‌ای از آزمایش‌های تغذیه‌ای کنترل‌شده‌ای را طراحی کردند که شامل 12 گربه خانگی بود. تنظیم آزمایشی ساده اما آشکارکننده بود: گربه‌ها برای 16 ساعت روزه‌ماندند، سپس با غذا در چرخه‌ها مواجه شدند — ده دقیقه دسترسی به غذا، به دنبال یک فاصله ده دقیقه‌ای با یک کاسه خالی. این شش بار در هر جلسه تکرار شد.

آزمایش یک — همان غذا، کاهش اشتهایی: وقتی گربه‌ها در طول هر شش چرخه تغذیه‌ای با همان غذای خشک در دسترس تجاری مواجه شدند، مصرف غذای آن‌ها با هر دور به تدریج کاهش یافت. گربه‌ها در چرخه اول خوب خوردند، به‌طور قابل‌توجهی کمتر در دومین، و بعد از آن ادامه کاهش یافتند. تا چرخه نهایی، مصرف به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافت — علی‌رغم این‌که غذا یکسان و کاملاً خوشمزه بود.

آزمایش دو — تنوع اشتهای را بازگردانی می‌کند: وقتی گربه‌ها با غذای متفاوتی در هر کدام از شش چرخه تغذیه‌ای مواجه شدند، آن‌ها در کل در تمام جلسات غذای قابل‌توجهی بیش‌تری نسبت به حالت غذای یکسان خوردند. تنوع، به نظر رسید، نه تنها ترجیح‌پذیر بود — بلکه به معنای واقعی انگیزه‌بخش بود.

آزمایش سوم — تازگی به عنوان بازنشانی: در یک آزمایش سوم، گربه‌ها در پنج چرخه اول غذای یکسانی دریافت کردند و در این مدت میزان مصرف آنها به تدریج کاهش یافت. در چرخه ششم، آنها را به غذای متفاوتی تغییر دادند. حتی زمانی که این غذای جدید از نظر عینی کمتر خوشمزه‌تر از غذای تکراری بود، این تغییر اشتهای آنها را تا حدی بازیافت. این به شدت نشان می‌داد که تجدید علاقه عمدتاً مربوط به کیفیت یا طعم غذا نیست — بلکه مربوط به تازگی آن است.

آزمایش چهارم — بوی تنهایی کافی است: شاید قابل توجه‌ترین یافته از آزمایش نهایی به دست آمد. گربه‌ها دوباره در تمام شش چرخه غذای یکسانی دریافت کردند. در فواصل کاسه خالی، محققان گربه‌ها را در معرض یک بو قرار دادند. زمانی که بو با غذایی که سرو می‌شد منطبق بود، گربه‌ها به طور کلی حتی کمتر می‌خوردند. اما زمانی که آنها در معرض بوی غذای متفاوت در این فواصل قرار می‌گرفتند — علی‌رغم اینکه همچنان غذای تکراری را می‌خوردند — اشتهای آنها به طور نمایانی بهبود یافت.

نتیجه‌گیری میازاکی و تیم او از این آزمایش‌ها روشن بود: «گربه‌ها صرفاً به این دلیل که سیر شده‌اند، از خوردن نمی‌ایستند. بلکه انگیزه تغذیه‌ای آنها با عادت‌پذیری به بوی غذا کاهش می‌یابد و می‌تواند با معرفی یک بوی جدید بازیافت شود. تازگی حسی، به خصوص تازگی بویایی، می‌تواند انگیزه تغذیه‌ای را در گربه‌ها دوباره فعال کند.»

ریشه‌های تکاملی: چرا گربه‌ها به این شکل غذا می‌خورند

برای درک کامل اینکه چرا گربه‌ها به شدت به تازگی بویایی پاسخ می‌دهند، کمک می‌کند که بدانیم آنها از کجا آمده‌اند. گربه‌های اهلی (Felis catus) از گربه وحشی آفریقایی (Felis lybica) نزول کرده‌اند، شکارچی تنهایی که تقریباً کاملاً از شکار کوچک — موش، موش صحرایی، پرندگان، سمندر و حشرات — زندگی می‌کردند. یک گربه وحشی آفریقایی معمولی ممکن است هشت تا دوازده تلاش شکار در روز انجام دهد و هر بار غذای کوچک را شکار و بخورد.

این به طور رادیکال متفاوت از استراتژی تغذیه‌ای اجدادی سگ‌ها است، که از گرگ‌ها نزول کرده‌اند — شکارچیان دسته‌ای اجتماعی که قادر به شکار طعمه‌های بزرگ و خوردن یک وعده بسیار بزرگ قبل از اینکه احتمالاً برای روزها بدون غذا بمانند. این میراث تکاملی دقیقاً همان دلیلی است که سگ‌ها تمایل دارند غذای خود را بدون مراسم با سرعت بخورند: غریزه آنها این است که هر چه بیشتر و هر چه سریع‌تر بخورند، قبل از اینکه رقبا بتوانند آن را بگیرند.

گربه‌ها هرگز این فوری‌الوصول را پیدا نکردند. هر وعده کوچک بود، و تئوریکی‌اً، همیشه یک موجود کوچک دیگری در نزدیکی بود. آنچه گربه‌ها پیدا کردند یک بینی بسیار حساس بود — یکی که می‌توانست تازگی، گونه و ایمنی طعمه را تشخیص دهد. موش مردار که در آفتاب نشسته بود متفاوت از یک موش تازه‌شکار شده‌ای بوی می‌داد. در طبیعت، گربه‌ای که علاقه خود را به منبع غذایی آشنا‌رائحه و ثابتی از دست داد و به دنبال چیزی جدید رفت، صرفاً به شکل تطابقی رفتار می‌کرد. این غریزه به نظر می‌رسد که در خانگی‌شدن بسیار دست‌نخورده باقی مانده است.

مفهومی که در مطالعه دانشگاه Iwate به کار می‌رود به نام شناخته می‌شود سازگاری بویایی — فرآیندی عصبی که در آن قرار گرفتن مکرر در معرض همان بو باعث می‌شود مغز آن را نادیده بگیرد. این یک ویژگی جهانی از علم اعصاب پستانداران است. انسان‌ها نیز این را تجربه می‌کنند: وارد اتاقی شوید که بوی قوی دارد و بعد از چند دقیقه آن را به سختی متوجه خواهید شد. برای گربه‌ها، که انگیزه غذایی آن‌ها به شدت به حس بویایی آن‌ها مرتبط است، سازگاری با بوی غذا به اندازه‌ای است که ظاهراً کافی است تا کاملاً اشتهای آن‌ها را خاموش کند — حتی اگر فیزیکی سیر نشده باشند.

این همچنین یک پدیده ناامیدکننده را توضیح می‌دهد که بسیاری از مالکان گربه‌ها آن را می‌شناسند: گربه‌ای که با اشتیاق از یک قوطی تازه باز شده می‌خورد، اما در نیمه‌ی راه علاقه خود را از دست می‌دهد — نه به دلیل اینکه غذا تغییر کرده باشد، بلکه به دلیل اینکه بوی آن دیگر نو نیست. سیگنال بویایی که می‌گفت «جالب، تازه، شایسته بررسی» در نویز پس‌زمینه محو شده است.

گرسنگی در مقابل سازگاری: این مسئله در مورد سیر بودن نیست

یکی از مهم‌ترین نکات‌ گرفته شده از این تحقیق — و یکی با پیامدهای عملی واقعی برای مالکان گربه‌ها — تمایز بین سیری و سازگاری بویایی است. اینها دو دلیل کاملاً متفاوت هستند که یک گربه ممکن است کاهش خوردن را متوقف کند، و اشتباه گرفتن آن‌ها می‌تواند به پاسخ‌های نادرست منجر شود.

سیری سادگی است: گربه مقدار کافی از کالری را مصرف کرده است و بدن آن سیگنال می‌دهد که سیر است. این همان مکانیزمی است که باعث می‌شود شما یک بشقاب غذایی را که به طور کامل از آن لذت برده‌اید دور کنید. این یک واکنش فیزیولوژیکی نرمال و سالم است، و هیچ کاری نمی‌توان انجام داد جز احترام گذاشتن به آن.

عادت پذیری بویایی متفاوت است. بدن گربه ممکن است هنوز به کالری بیشتری نیاز داشته باشد، اما مغز آن نسبت به بوی غذا غیرحساس شده است و در نتیجه انگیزه تغذیه خود را کاهش داده است. غذا تغییر نکرده است. سطح گرسنگی گربه لزوماً تغییر نکرده است. آنچه تغییر کرده است، پاسخ عصب‌شناختی به سیگنال بویایی آشنا است.

تحقیقات قبلی قبلاً مشخص کرده بود که گربه‌هایی که دسترسی نامحدود به غذا دارند، صرف‌نظر از تراکم کالری یا اینکه غذا مرطوب یا خشک باشد، به صورت چرایی می‌خورند — که نشان می‌دهد گرسنگی هرگز عامل اولیه رفتار تغذیه‌ای آنها نبوده است. مطالعه جدید یک لایه مهم را به این درک اضافه می‌کند: بو برای گربه‌ها صرفاً یک اشتهاآور نیست. به معنای واقعی، سوئیچ اصلی اشتهای است.

اسکات مک‌گرین، محقق غذای حیوانات خانگی در موسسه Waltham Petcare Science Institute در انگلستان، که در این مطالعه شرکت نداشت، اشاره کرده است که یافته‌ها با آنچه صنعت مدت‌ها به‌طور تجربی مشاهده کرده است، هم‌خوانی دارد. او گفت: New Scientist. "این مقاله بینش‌های جالبی در مورد نقش بوی غذا در رفتار تغذیه‌ای ارائه می‌دهد. ارائه طعم‌های متفاوت غذای مرطوب و همچنین رژیم تغذیه‌ای مخلوط غذای مرطوب و خشک می‌تواند کمک کند تنوع طعم را فراهم آورد و مصرف غذا را برای گربه‌ها حفظ کند."

برای صاحبان گربه، این تمایز بسیار اهمیت دارد. اگر گربه شما از غذا دور می‌شود زیرا سیر است، تلاش برای تشویق به غذای بیشتر نه‌تنها غیرضروری است بلکه می‌تواند مضر باشد — چاقی یک مسئله جدی در سلامت گربه‌های خانگی است. اما اگر گربه شما دور می‌شود زیرا به بوی آشنا عادت کرده است، مداخلات عملی و ساده‌ای در دسترس است.

راه‌حل‌های عملی: چگونه علاقه گربه خود را به وعده‌های غذایی حفظ کنید

خبر خوب این تحقیق این است که راه‌حل‌هایی که آن پیشنهاد می‌کند واقعاً ساده، کم‌هزینه و نیاز به تغییرات قابل‌توجهی در رژیم غذایی یا روال گربه شما ندارند. در اینجا خلاصه‌ای از عملی‌ترین روش‌ها آمده است که بر اساس آنچه علم واقعاً از آن حمایت می‌کند.

چرخش منظم طعم‌های غذایی: مستقیم‌ترین کاربرد یافته‌های این مطالعه تنوع‌بخشی به غذای گربه شما است. این به معنای خریدن یک برند متفاوت هر هفته نیست — به معنای چرخش منظم بین طعم‌ها یا منابع پروتئینی است. اگر معمولاً مرغ تغذیه می‌کنید، ماهی‌سالمون، بوقلمون یا اردک را معرفی کنید. اگر گربه شما تنها یک طعم غذای مرطوب می‌خورد، سعی کنید دو یا سه نوع تهیه کنید و در طول هفته بین آن‌ها متناوب کنید. هدف این است که مطمئن شوید هیچ‌یک امضای شامی‌ای به قدری آشنا نشود که عادت‌سازی را فعال کند.

ترکیب غذای مرطوب و خشک: چندین محقق در زمینه غذای حیوانات خانگی، از جمله Scott McGrane در Waltham، یک رژیم غذایی ترکیبی را توصیه می‌کنند که غذای مرطوب و خشک را ترکیب می‌کند. فراتر از فوایدی که برای تغذیه و آبرسانی غذای مرطوب واضح است، ترکیب فرمت‌ها به معنای آن است که تجربه شامی‌ای هر وعده به‌طور قابل‌توجهی متفاوت است. غذای مرطوب معمولاً بوی بسیار قوی‌تری نسبت به دانه‌های خشک دارد و متناوب کردن بین دو نوع، حتی در یک چارچوب تغذیه‌ای سازگار، نوعی چرخش حسی را فراهم می‌کند.

استفاده از شامی به‌عنوان محرک اشتهایی: یکی از شگفت‌انگیزترین یافته‌های این مطالعه این بود که صرفاً قرار دادن گربه در برابر بوی یک غذای نو — بدون اینکه واقعاً آنچه را می‌خوردند تغییر دهند — برای بازسازی جزئی اشتهای آن‌ها کافی بود. می‌توانید این را در عمل به کار ببرید و پیش از وعده‌غذایی، یک پاکت یا قوطی غذایی متفاوت را کوتاه‌مدت در کنار کاسه گربه خود باز کنید، سپس غذای معمول را سرو کنید. محرک شامی‌ای نو ممکن است حتی اگر خود غذا بدون تغییر بماند، انگیزه تغذیه را دوباره فعال کند.

غذا را در دمای اتاق یا کمی گرم سرو کنید: یک وعده گرم مواد معطر بیشتری نسبت به غذای سردی که مستقیماً از یخچال بیرون آمده است آزاد می‌کند. گرم کردن آرام غذای مرطوب — یا با گذاشتن آن برای 20 دقیقه قبل از سرو یا گرم کردن کوتاه در مایکروویو (همیشه برای نقاط داغ بررسی کنید و اجازه دهید کمی خنک شود) — بوی آن را تشدید می‌کند و می‌تواند آن را جذاب‌تر کند. این به‌ویژه مفید است اگر سعی می‌کنید یک گربه‌ای را که از غذای خاصی سوء‌استفاده کرده است، دوباره درگیر کنید.

کاسه‌ها را کاملاً تمیز نگه دارید: باقی‌مانده غذای قدیمی در کاسه یک بوی پس‌زمینه پایدار ایجاد می‌کند که می‌تواند به اشباع بویایی کمک کند. کاسه تمیز به معنای این است که هر وعده تا حد ممکن تازه و جدید بوی دهد. کاسه‌های غذای گربه را پس از هر وعده با آب داغ و مقدار کمی مایع شوینده بدون رایحه بشویید، سپس به‌طور کامل آب‌شویی کنید.

تغذیه‌کننده‌های پازل و غنی‌سازی غذا را در نظر بگیرید: تغذیه‌کننده‌های پازل خوردن را کند می‌کنند و عنصری از تازگی را به تجربه تغذیه معرفی می‌کنند. در حالی که مطالعه دانشگاه Iwate به‌طور خاص بر روی تازگی بویایی تمرکز داشت، غنی‌سازی رفتاری به‌طور کلی می‌دانند که غرایز شکار طبیعی گربه‌ها را تحریک می‌کند و می‌تواند وعده‌های غذایی را جذاب‌تر کند. تغذیه‌کننده پازل بوی غذا را تغییر نمی‌دهد، اما تجربه خوردن آن را تغییر می‌دهد — و برای یک حیوان کنجکاو و به‌دنبال تحریک مانند گربه، ممکن است برای حفظ علاقه کافی باشد.

شیفتگی غذایی در گربه ها: چرا گربه ها برای جستجوی تنوع سازمان یافته اند

پدیده ای که در قلب این تحقیق قرار دارد نامی دارد: شیفتگی به غذاهای جدید. این به تمایل یک حیوان برای جستجو و ترجیح منابع غذایی جدید اشاره دارد، و به نظر می رسد که در سیستم عصبی گربه ها عمیقاً ریشه دار است.

اگرچه بسیاری از حیوانات تا حدودی تمایل به تازگی‌جویی در غذا نشان می‌دهند، گربه‌ها به نظر می‌رسند این خصوصیت را به درجه‌ای غیرمعمول از خود بروز می‌دهند — و دلایل این امر، یک بار دیگر، به تاریخ تکاملی آن‌ها به عنوان شکارچیان تنهای شکار کوچک برمی‌گردد. برای گربه‌ای در طبیعت، تنوع غذایی نه تنها دلپذیر بود؛ بلکه از نظر تغذیه‌ای ضروری بود. تکیه بر یک گونه شکار در یک مکان خاص گربه را در برابر کمبود غذایی آسیب‌پذیر می‌کرد اگر آن شکار در دسترس نبود. گربه‌ای که فعالانه به دنبال تازگی در رژیم غذایی خود بود، گربه‌ای بود که مبنای تغذیه‌ای گسترده‌تر و مقاوم‌تری را حفظ می‌کرد.

به‌طور جالب‌توجه، تازگی‌جویی غذایی در گربه‌ها به نظر می‌رسد بیشتر از طریق سیستم بویایی نه از طریق مزه عمل کند. این موضوع اهمیت دارد زیرا گربه‌ها گوشت‌خواران اجباری هستند و گیرنده‌های طعم نسبتاً محدودی در مقایسه با همه‌خوار‌ها دارند — برای مثال آن‌ها اصلاً نمی‌توانند شیرینی را بچشند. طعم‌شناسی آن‌ها تا حد زیادی کمتر پیچیده از انسان است. اما بینی آن‌ها فوق‌العاده است. بنابراین منطقی است که علامت اولیه برای علاقه و بی‌علاقگی نسبت به غذا بیشتر بویایی باشد تا ذوقی.

مطالعه دانشگاه Iwate وزن تجربی مهمی را به آنچه بسیاری از مالکان گربه‌های با تجربه و رفتارشناسان گربه‌ای مدت‌ها مشکوک بوده‌اند اضافه می‌کند: اینکه بدخویی ظاهری گربه تصادفی یا خودسرانه نیست. این بیان رفتاری یک سیستم عصبی عمیق است که برای تضمین تنوع غذایی تکامل یافته است. وقتی ما همان غذا را از همان کاسه در همان ساعت هر روز به گربه می‌دهیم، در واقع با میلیون‌ها سال برنامه‌ریزی تکاملی کار می‌کنیم.

این بدان معنا نیست که گربه‌های اهلی نیاز دارند برای وعده‌های غذایی‌شان شکار کنند. اما این نشان می‌دهد که معرفی تنوع — حتی تنوع متواضع و قابل‌کنترل — به روتین تغذیه آن‌ها تنها تشویق رفتار بد نیست. احترام به بیولوژی و کار با آن است.

زمانی که انتخابی در خوردن مسئله‌ای بهداشتی است، نه صرفاً عادت

ضروری است خط روشنی بین نوع انتخابی و ترجیح‌محور خوردن که این تحقیق روشن می‌کند و نوع امتناع از غذا که نشانه مسئله‌ای بهداشتی است رسم کنید. سازش بویایی، گربه‌ای را که در ابتدا با شور و شعف می‌خورد سپس به‌طور جزئی در میانه وعده علاقه‌ش را از دست می‌دهد، توضیح می‌دهد. این نمی‌تواند گربه‌ای را توضیح دهد که کاملاً از خوردن دست می‌کشد، علائم آزار را نشان می‌دهد یا وزن قابل‌توجهی را در مدت زمان کوتاهی از دست می‌دهد.

درد دندان و دهان یکی از رایج‌ترین و کم‌تر تشخیص‌داده‌شده دلایل کاهش مصرف غذا در گربه‌ها است. بیماری پریودنتال اکثریت گربه‌های بالای سه سال را تحت تاثیر قرار می‌دهد، و گربه‌ای با لثه‌های درد‌ناک یا دندان درد‌ناک ممکن است بدخو به نظر برسد در حالی که در واقع کمتر می‌خورد زیرا خوردن درد‌آور است. اگر گربه‌تان با اشتیاق به کاسه‌اش نزدیک می‌شود اما سپس عقب‌تر می‌رود یا غذا را از دهان می‌افتاند، معاینه دندانی توصیه‌شده است.

تهوع می‌تواند باعث شود گربه‌ها علاقه‌ای به غذا نشان ندهند بدون هیچ علامت واضح دیگری. تهوع در گربه‌ها ممکن است ناشی از بیماری کلیه، بیماری کبد، هیپرتیروئیدیسم، بیماری التهابی روده یا عکس‌العمل به داروها باشد. اگر اشتهای گربه شما به تدریج در طول هفته‌ها یا ماه‌ها تغییر کرده و نه فقط از وعده‌ای به وعده دیگر، این الگو نیاز به مشاهده دامپزشک دارد.

عفونت‌های تنفسی فوقانی می‌توانند به طور موقت حس بویایی گربه را ضعیف کنند و در واقع راه‌انداز اصلی اشتهای آن را حذف کنند. گربه‌ای با بینی مسدود یا آبریزشی ممکن است به نظر برسد که غذا را رد می‌کند حالی که در واقع صرفاً نمی‌تواند بوی آن را حس کند. این معمولاً موقتی است و با حل شدن عفونت برطرف می‌شود، اما مراقبت حمایتی — از جمله گرم کردن غذا برای آزاد کردن بیشتر بو — می‌تواند در طول بهبودی کمک کند.

استرس و تغییرات محیطی همچنین راه‌انداز‌های مهمی در تغییرات اشتهای گربه‌ها هستند. یک حیوان خانگی جدید در خانه، نقل مسکن، کار ساختمانی نزدیک، تغییرات در برنامه مالک، یا حتی تنظیم مجدد مبلمان می‌تواند به اندازه‌کافی استرس ایجاد کند تا اشتها را کاهش دهد. در این موقعیت‌ها، اولویت رفع منبع استرس است نه رفتار خود غذا خوردن.

تنفرات بافت غذا می‌توانند در طول زمان بروز پیدا کنند، به‌خصوص در گربه‌های مسن‌تر یا گربه‌هایی که تجربیات منفی مرتبط با نوع غذای خاصی را داشته‌اند. گربه‌ای که سال‌ها غذای مرطوب را با خوشحالی می‌خورد اما ناگاه از آن صرف‌نظر می‌کند ممکن است تنفر بافتی ایجاد کرده باشد، احتمالاً مرتبط با تهوع یا ناراحتی گوارشی. تغییر بافت — از مثلاً پاته به قطعات در ژله — می‌تواند کمک کند که مشخص کنیم بافت یک عامل است یا نه.

گربه‌ها و غذا در حین سفر: معنای این تحقیق برای صاحبان در حال حرکت

برای کسانی از ما در CatAbroad، پیامدهای این تحقیق به طور طبیعی به زمینه سفر با گربه تعمیم می‌یابد. اگر گربه شما در خانه از قبل یک خوراک انتخابی است، یک سفر — چه در سراسر شهر به یک گربه‌داری یا در سراسر قاره‌ها به خانه جدید — پیچیدگی قابل توجهی را به تصویر تغذیه اضافه می‌کند.

استرس سفر بطور مستقل اشتهایی را سرکوب می‌کند: گربه‌ها موجودات عادت‌پذیری هستند، و سفر تقریباً تمام عادات آنها را مختل می‌کند. صدا، بو و حرکت مرتبط با سفرهای خودرویی، پروازها و محیط‌های جدید واکنش استرس را تحریک می‌کند که می‌تواند اشتها را کاملاً سرکوب کند. این را با عادت‌پذیری حس بویایی نسبت به غذای آشنا ترکیب کنید، و شما یک دستور العمل برای گربه‌ای دارید که به مقصد خود با کم‌تغذیه قابل توجه می‌رسد.

محیط‌های جدید بوهای رقیب را معرفی می‌کنند: خانه جدید، اتاق هتل یا اجاره تعطیلات پر از بوهای ناآشنا است. در حالی که این تازگی بویایی از برخی جهات تحریک‌کننده است، می‌تواند گیج‌کننده هم باشد، و یک گربه تحت استرس ممکن است خیلی درگیر پردازش بوهای محیطی جدید باشد تا بر روی غذا تمرکز کند. به طور تناقض‌آمیز، در یک محیط واقعاً جدید، غذای با بوی آشنا می‌تواند در واقع تسکین‌دهنده‌تر و تحریک‌کننده اشتها بیشتری نسبت به غذای ناآشنا باشد — برعکس آنچه مطالعه در تنظیمات خانه پایدار پیشنهاد می‌کند.

سفر بین‌المللی و دسترسی به غذا: اگر قصد نقل‌مکان بین‌المللی با گربه خود را دارید، توجه داشته باشید که برند غذای معمول گربه شما در مقصد {destination} در دسترس نباشد. معادل‌های محلی را با پیش‌اطلاع تحقیق کنید و برای پل کردن دوره انتقال، تعداد کافی از غذای آشنا را با خود بردارید — در ایده‌آل حالت یک تا چهار هفته تامین. غذای محلی جدید را به تدریج معرفی کنید، آن را با غذای آشنا مخلوط کنید، پس از اینکه گربه شما در خانه جدید سازگار شده و به طور معمولی غذا می‌خورد.

ترتیبات پناهگاه گربه‌ها و نگهداری توسط شخص ثالث: اگر گربه شما در طول سفرهای شما توسط شخص دیگری نگهداری شود، آن نگهدارنده را با چرخه‌ای از غذاهای معمول گربه شما بجای یک گزینه فراهم کنید. او را درباره پدیده عادت شدن بویایی آگاه کنید تا بفهمد که گربه‌ای که در نیمه‌ی راه غذایش را نادیده می‌گیرد لزوماً بیمار نیست — و تا بداند که ارائه غذای کمی متفاوت (در همان محدوده تغذیه‌ای) ممکن است کمک کند علاقه را بازگردانید.

این برای صنعت غذای حیوانات خانگی و تحقیقات آینده به چه معنا است

یافته‌های دانشگاه Iwate نه تنها برای صاحبان گربه‌های فردی جالب است — بلکه دارای پیامدهای قابل‌توجهی برای صنعت غذای حیوانات خانگی به‌طور کلی است. در سطح جهانی، بازار غذای حیوانات خانگی ارزشی معادل صدها میلیارد پوند دارد، و بخش قابل‌توجهی از این بازار توسط محصولات غذای گاو‌صحرایی ممتاز که قول می‌دهند حتی سلیقه‌های بسیار سخت‌گیر گربه را برآورده کنند، رانده می‌شود. این تحقیق برای اولین بار، مبنای علمی سختگیرانه‌ای برای آنچه سازندگان ممتاز مدت‌ها است به‌طور شهودی تبلیغ می‌کنند فراهم می‌کند: تنوع اهمیت دارد.

تاکید مطالعه بر تازگی بویایی بر تنوع طعم یا بافت، به‌خصوص برای توسعه محصول قابل‌توجه است. این نشان می‌دهد که ترکیبات معطر در غذای گربه — مولکول‌های فرار که گربه‌ها با بینی خود قبل از یک لقمه شناسایی می‌کنند — ممکن است به‌اندازه هر مادّه دیگری در تعیین اینکه آیا گربه یک وعده غذایی می‌خورد، اهمیت داشته باشند. فرمولاتورهای غذای حیوانات خانگی که این را درک می‌کنند ممکن است بتوانند محصولاتی طراحی کنند که تازگی بویایی را برای مدت طولانی‌تری حفظ کنند، یا که دارای پروفیل‌های بویایی هستند که به‌طور خاص برای باقی ماندن تازه در مواجهات مکرر کالیبره شده‌اند.

پیامد برای بسته‌بندی: اگر تازگی بویایی آنچه اشتهای حیوان را رانده است، آن‌گاه سرعتی که بویی غذا از بسته‌بندی آن فرار می‌کند، از لحاظ تجاری مرتبط است. بسته‌بندی‌ای که تازگی بو را تا لحظه سرو حفظ می‌کند — به‌جای اینکه اجازه‌ دهد بو به‌تدریج در کابینت نشت کند — می‌تواند به تمایز معنی‌داری تبدیل شود. برخی از برندهای ممتاز از قبل از بسته‌بندی‌های درهم‌فشرده و شستشو‌شده با نیتروژن تا حدی برای این دلیل استفاده می‌کنند، اگرچه تازگی بویایی به‌طور خاص تا پیش از این به‌عنوان یک عامل رانندگی شناسایی نشده است.

محدودیت‌های تحقیق فعلی: مطالعه شامل 12 گربه بود، همه‌ی آن‌ها تغذیه‌شده با غذای خشک در دسترس تجاری، در شرایط آزمایشگاهی کنترل‌شده. تغذیه در دنیای واقعی خانگی به‌مراتب بی‌نظم‌تر و متغیرتر است. مطالعه بررسی نکرد که آیا گربه‌هایی که از دوران بچگی به تنوع رژیم‌غذایی عادت کرده بودند، الگوهای عادت‌سازی متفاوتی نسبت به گربه‌هایی نشان داده‌اند که همیشه یک غذای واحد خورده بودند. همچنین نقش بافت، دما، یا تفاوت‌های شخصیتی فردی را بررسی نکرد — همه‌ی اینها به‌طور تجربی رفتار تغذیه‌ای گربه را به‌میزان قابل‌توجهی تأثیر می‌گذارند.

تحقیقات آینده می‌تواند به‌طور مفید بررسی کند که آیا نرخ سازگاری بر حسب نژاد، سن یا شخصیت فردی متفاوت است — برخی گربه‌ها به‌طور قابل‌توجهی بیشتر نئوفیل‌تر از دیگران هستند، و درک دلیل آن می‌تواند به صاحبان کمک کند تا استراتژی‌های تغذیه خود را با دقت بیشتری تنظیم کنند. تحقیق درباره اینکه آیا تنوع غذایی در دوران بچگی گربه موجب ایجاد بزرگسالان جسورتر و کنجکاو‌تر در خوردن می‌شود نیز از لحاظ عملی بسیار ارزشمند خواهد بود.

برای اکنون، مهم‌ترین نتیجه‌گیری برای صاحبان گربه ساده‌تر از هر یک از این جهت‌های آینده است: گربه شما سعی نمی‌کند زندگی شما را دشوار کند. این موجود بر اساس یک سیستم عصبی‌شناختی کار می‌کند که توسط میلیون‌ها سال تکامل شکل‌گرفته است، سیستمی که به‌طور قابل‌اعتماد علاقه خود را به هر غذایی که چند بار از آن بو برده است از دست می‌دهد. با این سیستم کار کنید، نه در برابر آن — و وعده‌های غذایی ممکن است به‌طور قابل‌توجهی کمتر به یک نبرد اراده تبدیل شود.

سؤالات متداول