گربه‌ی شما از کجای جهان
آمده است؟

گربه‌ی شما ممکن است بیشتر روزش را صرف نگاه کردن از پنجره یا سقوط دادن چیزها از قفسه‌ها کند، اما نژاد آن داستانی دارد که در سراسر قاره‌ها، قرن‌ها، و گاهی اوقات مقدار قابل توجهی درام انسانی را دربر می‌گیرد. 67 نژاد خالص‌نسب زیر ریشه‌های خود را در سراسر 20 کشور دنبال می‌کنند — از معابد مقدس تایلند باستان تا یک انبار در مونتانای روستایی، جایی که یک بچه گربه موی فر شده تاریخ تولید مثل گربه را برای همیشه تغییر داد.

نژادها بر اساس کشور منشأ

روی هر کارت کشور کلیک کنید تا نژادهای آن را کاوش کنید — همراه با عکس‌ها و پروفایل‌های کامل نژاد.

کشورها بر اساس تعداد نژاد

ایالات متحده آمریکا به طور کامل بر رقبا غلبه دارد و بیشتر نژادها را نسبت به 19 کشور دیگر با هم تولید می‌کند. در اینجا رتبه‌بندی کامل آمده است — و دلایلی که چرا این اعداد پیچیده‌تر از آنچه به نظر می‌رسند هستند.

بر اساس 67 نژاد از مجموعه داده‌های Cat API. طبقه‌بندی نوع نژاد از دسته‌های طبیعی/توسعه‌یافته/جهش CFA پیروی می‌کند.

همه چیز در یک جا شروع می‌شود

هر گربه اهلی زنده امروز — خالص‌نسل یا موجی، بنگال ۳۰۰۰ پوندی یا تابی نجات‌یافته — یک جد مشترک واحد دارد: Felis silvestris lybica، گربه وحشی خاورمیانه‌ای. مطالعات ژنتیکی منتشرشده در Science تایید می‌کنند که اهلی‌سازی تقریباً ۱۰۰۰۰ سال پیش در هلال خصیب، به احتمال زیاد در ترکیه جنوب‌شرقی و شمال سوریه فعلی رخ داد. گربه‌های وحشی توسط جوندگانی که با ذخایر غلات می‌آمدند به سکونتگاه‌های انسانی جذب شدند. رابطه‌ای متقابل مفید شکل گرفت — و هرگز پایان نیافته است.

آنچه قابل توجه است سرعت اخیر گسترش گربه‌ها در جهان است. مطالعه‌ای نقطه‌عطف منتشرشده در Science در اواخر ۲۰۲۵ از DNA باستانی استفاده کرد تا فرض دیرینه‌ای را که گربه‌ها با کشاورزان نوسنگی به اروپا رسیدند، نقض کند. اینطور نبود. گربه‌های اهلی تنها حدود ۲۰۰۰ سال پیش به اروپا رسیدند، تقریباً قطعاً از طریق شمال آفریقا و شبکه‌های تجاری روم. چین گربه‌های اهلی را حتی بعدتر دریافت کرد — حدود ۱۳۰۰ سال پیش از طریق راه ابریشم، و پیش از آن، گربه‌های زندگی‌کننده آنجا یک گونه کاملاً متفاوت بودند: گربه پلنگی (Prionailurus bengalensis).

هیچ کشوری به این حد نزدیک نیست. United States بیش از بقیه جهان به طور ترکیبی نژادهای گربه شناخته‌شده تولید کرده است — 28 نژاد تنها در این مجموعه داده. تقریباً همه آنها عمداً از 1950 به بعد ایجاد شدند، اغلب توسط یک پرورش‌دهنده منفرد که به یک جهش خود به خودی در گربه‌خانه خود یا یک گربه ولگرد با ویژگی‌های غیرعادی پاسخ می‌داد.

رویکرد آمریکایی به پرورش گربه کارآفرینانه است: چیزی غیرعادی را تشخیص دهید، آن را به یک نوع تکرارپذیر توسعه دهید، یک نام جذاب برای آن بسازید، و آن را ثبت کنید. نتیجه تنوع فوق‌العاده ای از اشکال، بافت‌های پوشش و شخصیت‌ها است — از Maine Coon بزرگ و ملایم (یکی از معدود نژادهای آمریکایی واقعاً طبیعی، که از گربه‌های کاری دوره استعماری نزول می‌کنند) تا Bambino بی‌موی، یک تلاقی عمدی بین Sphynx و Munchkin ایجاد شده در اوایل دهه 2000.

چندین نژاد محبوب جهانی ساخت آمریکایی هستند با وجود حمل نام‌های غریب: Balinese (نه از بالی — نام‌گذاری شده زیرا زیبایی آن برای پرورش‌دهنده یادآور رقاصان بالینزی بود)، هیمالیایی (نه از هیمالیا — نام‌گذاری شده به دلیل الگوی رنگ‌نقطه‌ای در خرگوش‌های هیمالیایی)، و راگدال، در Riverside، کالیفرنیا در دهه 1960 توسط یک پرورش‌دهنده توسعه یافت که ادعاهای تا حدودی غیرمحتمل درباره گربه بنیانگذار خود Josephine مطرح کرد.

بریتانیا جهان را با گربه‌های پالایش‌یافته آشنا کرد — هریسون ویر اولین نمایشگاه گربه‌های درست‌شده را در Crystal Palace در سال 1871 تأسیس کرد — و برخی از متمایزترین نژادهایی که بعداً ظهور یافتند. The British Shorthair گربه بومی خود بریتانیا است که از گربه‌های کاری که لژیون‌های رومی حدود 2000 سال پیش به این جزیره آوردند، رسمی‌شده است. فشرده‌اندام، آرام، و به‌شهرت شباهت داشتن به خرس عروسکی، هنوز پرثبت‌ترین نژاد خالص‌نژاد در بریتانیا است.

دو تا از متمایزترین نژادهای بریتانیایی از جهش‌های خودجوش در دهه‌های 1950 و 60 ظهور کردند. The Cornish Rex در سال 1950 در Bodmin Moor ظاهر شد، زمانی که بچه‌گربه کرمی به نام Kallibunker با پوشش موج‌دار استثنایی ظریف متولد شد — نتیجه یک ژن مغلوب که تنها بر روی زیرپوست اثر می‌گذارد، او را بدون موهای حفاظتی رها کرد. یک دهه بعد، the Devon Rex در Buckfastleigh با یک جهش پوشش فر متفاوت ظاهر شد — و زمانی که پرورش‌دهندگان این دو را متقاطع کردند، تنها بچه‌گربه‌های پوشش صاف دار به دست آوردند، که ثابت کرد این جهش‌ها ژنتیکی‌اً نامرتبط هستند.

The Scottish Fold در این مجموعه داده‌ها به‌عنوان یک نژاد بریتانیایی ظاهر می‌شود — و اگرچه گربه تاسیس‌کننده Susie واقعاً یک گربه انبار اسکاتلندی بود که در سال 1961 در Perthshire کشف شد، این نژاد یک میراث پیچیده دارد. گوش‌های تاشدهٔ مشخصهٔ این نژاد ناشی از یک جهش غالب (FOCD) است که باعث بدشکلی غضروف در سراسر بدن می‌شود. این نژاد از ثبت‌نام در اسکاتلند ممنوع است، از تولید‌مثل در هلند، اتریش و بلژیک ممنوع است، و توسط GCCF یا FIFe به‌رسمیت شناخته نمی‌شود — اما علی‌رغم این، در سراسر جهان بسیار محبوب است، تا حدی به‌دلیل مالکیت افراد مشهور.

سهم روسیه در دنیای گربه‌های نژادی در غرب بسیار کم‌تخمین خورده است. چهار نژاد در این مجموعه داده‌ها — Russian Blue، Siberian، Donskoy، و Kurilian Bobtail — و حداقل پنج مورد دیگر (Peterbald، Ural Rex، Karelian Bobtail، Toybob، Neva Masquerade) در مراحل مختلف شناخت بین‌المللی وجود دارند.

The Siberian گربه ملی روسیه است — یک نژاد جنگلی با قدمت قرن‌ها که در فولکلور اسلاوی مستند شده است، با یک پوشش سه‌لایه ضد‌آب که زمستان‌های 30- درجه سانتی‌گراد را بدون شکایت تحمل می‌کند. این Russian Blue به‌طور سنتی به Arkhangelsk (Archangel) نسبت داده می‌شود، اگرچه شواهد تا حد زیادی بر اساس روایت شفاهی است؛ آنچه مستند شده است این است که این نژاد تقریباً در جنگ جهانی دوم منقرض شد و از طریق تلاقی‌های محتاطانه با Siamese بازسازی شد، سپس در طول دهه‌ها به‌سمت نوع نقره‌ای-آبی خود تصفیه شد.

The Donskoy منشأ دراماتیکی‌تری دارد: در سال 1987، پروفسوری به نام Elena Kovaleva یک بچه گربه به نام Varvara را از دست پسران خیابانی در Rostov-on-Don که آن را شکنجه می‌دادند نجات داد. Varvara در چهار ماهگی شروع به ریزش موی خود کرد. به جای اینکه این را بیماری تلقی کند، پرورش‌دهنده Irina Nemikina یک جهش غالب را شناخت و آن را به یک نژاد تبدیل کرد. برخلاف Sphynx کانادایی (که دارای ژن بی‌موی مغلوب است)، ژن Donskoy غالب است — به معنای اینکه یک نسخه باعث می‌شود گربه بی‌موی باشد.

Thailand دارای غنی‌ترین میراث مستند شده گربه از هر کشوری در جهان است. Tamra Maew — "رساله گربه‌ها" — مجموعه‌ای از نسخ‌های خطی مصور از دوره Ayutthaya (قرن 14-18) است که 17 نوع گربه مبارک و 6 نوع ناپسند را با جزئیات شگفت‌انگیز توصیف می‌کند، با تصاویر تمام رنگی که امروزه بلافاصله قابل شناخت هستند. در نوامبر 2025، کابینه تایلند به طور رسمی پنج نژاد بومی را به عنوان نمادهای ملی تعیین کرد — اولین کشوری که این کار را به طور رسمی انجام داد.

The Siamese صادرات معروف Thailand است — در تایلندی به نام Wichien Maat ("ماه الماس") شناخته می‌شود. اولین بار مستند شده در Tamra Maew و برای اولین بار به بریتانیا در دهه 1880 وارد شد، به قدری محبوب شد که پرورش‌دهندگان غربی آن را به طور سیستماتیک تغییر دادند: Siamese اصلی دارای بدنی متوسط و گرد و صورتی نرم‌تر بود. آنچه ما "Siamese مدرن" می‌خوانیم یک حیوان شدید و گوه‌سری است که توسط گربه‌های تایلندی نشان داده شده در آن نسخ‌های خطی 700 ساله شناخته نمی‌شود. نوع اصلی از آن زمان تحت نام "Thai" توسط پرورش‌دهندگانی که گربه‌ها را مستقیماً از Bangkok وارد می‌کنند احیا شده است.

The Khao Manee ("White Gem") از نظر تاریخی انحصاراً توسط سلطنت تایلند پرورش داده می‌شد. افسانه‌ای بر این باور است که دزدیدن یکی از آنها مستحق مرگ بود. آنها سفید خالص هستند، با چشم‌هایی که معمولاً ناهمسان هستند — یکی آبی، یکی طلایی — و گمان می‌رود که خوش‌شانسی را به همراه دارند. تا سال 2009، آنها عملاً خارج از تایلند ناشناخته بودند.

دو نژاد بوقلمون ترکیه از قدیمی‌ترین نژادهایی هستند که به‌طور مستمر در جهان مستند شده‌اند. آن Turkish Angora در اروپا از اوایل قرن هفدهم ثبت شده بود و به دربار فرانسوی لویی چهاردهم آورده شد و به یک دارایی گرانبهای اشراف اروپا تبدیل شد. آنقدر به‌طور گسترده‌ای با گربه‌های پارسی ترکیب شد که در طول قرن‌های بعد تقریباً به‌عنوان یک نوع متمایز ناپدید شد — وضعیتی که آنقدر نگران‌کننده بود که دولت ترکیه، تحت حاکمیت آتاتورک، برنامه حفاظتی را در باغ وحش آنکارا در دهه 1930 آغاز کرد که بر نمونه‌های سفید خالص با چشم‌های ناهمسان تمرکز داشت.

The Turkish Van تاریخچه گیج‌کننده‌ای دارد. علی‌رغم نام‌گذاری بر اساس دریاچه ون در شرق ترکیه، این نژاد در واقع در بریتانیا از دهه 1950 به بعد توسط عکاسان بریتانیایی Laura Lushington و Sonia Halliday توسعه یافت که گربه‌های بنیادی را از مناطق مختلف ترکیه — نه از منطقه دریاچه ون — به همراه آوردند. به عنوان "گربه شناگر" به دلیل علاقه‌اش به آب شناخته می‌شود، Turkish Van نژاد بزرگی است، نیمه‌بلند‌مو با الگوی مشخصی به نام "van pattern": بدن سفید با علامات رنگی فقط روی سر و دم.

مصر تقریباً همان جایی است که رابطه گربه اهلی با انسان‌ها برای اولین بار از اهمیت فرهنگی برخوردار شد — گربه‌ها برای Bastet مقدس بودند، بر دیوارهای آرامگاه‌ها تصویر شده‌اند، و به میلیون‌ها عدد مومیایی شده‌اند. این Egyptian Mau تنها نژاد گربه اهلی با لکه‌های طبیعی است، و لکه‌های آن واقعی هستند — نتیجه نوارهای tabby نیست، بلکه یک الگوی متمایز است که توسط یک ژن جداگانه ایجاد می‌شود. "Mau" صرفاً کلمه مصری باستانی برای "گربه" است (و همچنین، به طریقی دوست‌انگیز، صدایی که آن می‌دهد).

نژاد Egyptian Mau مدرن به دهه 1950 برمی‌گردد، زمانی که یک شاهزاده‌خانم روسی تبعید‌شده، Nathalie Troubetskoy، گربه‌های لکه‌دار را گرفت که گفته می‌شود از Cairo از طریق سفیر مصر در Italy به‌دست آمده‌اند، سپس در سال 1956 با سه گربه به ایالات متحده مهاجرت کرد. اینکه آیا Egyptian Mau امروزی یک پیوند ژنتیکی بدون وقفه با گربه‌های باستانی مصر دارد یا خیر، مورد بحث است؛ مطالعات ژنتیکی منشأ خاورمیانه‌ای را تأیید می‌کنند اما تأثیر قابل‌توجهی از پرورش غربی نیز وجود دارد. این Chausie — همچنین در این مجموعه‌داده به‌عنوان منشأ مصری ثبت شده است — در واقع یک ترکیب بین گربه‌های جنگل (Felis chaus) بومی منطقه Nile و گربه‌های اهلی است، که عمدتاً در USA توسعه یافته است.

از امارات متحده عربی می‌آید Arabian Mau، یک نژاد بومی سازگار با صحرا که بیش از ۱۰۰۰ سال در شبه‌جزیره عربی زندگی کرده است و گوش‌های بزرگ برای تخلیه حرارت و پوشش کوتاه بدون زیرپوست توسعه یافته است. پرورش‌دهنده آلمانی پترا مولر در سال ۱۹۹۵ شروع به استانداردسازی آن‌ها از گربه‌های خیابانی امارات کرد. آن‌ها توسط World Cat Federation شناخته شده‌اند اما هنوز توسط CFA یا TICA نه.

فرانسه دو نژاد الگان و غنی از تاریخ را ادعا می‌کند. این Chartreux گربه ملی فرانسه است — نژادی با پوشش آبی‌رنگ با یک پوشش دوتایی پشمی و چشم‌های مسی متمایز. افسانه رمانتیک که آن را به راهبان کارتوزی متصل می‌کند در سال ۱۹۷۲ رد شد، وقتی که رئیس La Grande Chartreuse رسماً بیان کرد که بایگانی‌های صومعه هیچ سابقه‌ای از راهبان پرورش چنین گربه‌هایی ندارند. نام تقریباً قطعاً از «pile des Chartreux» گرفته شده است، نوعی پشم اسپانیایی لاکچری که پوشش شبیه به آن بود. نژاد مدرن به خواهران لژر برمی‌گردد، که یک کلنی باقی‌مانده را در جزیره Belle-Île-en-Mer حدود سال ۱۹۲۵ کشف کردند.

The Birman («گربه مقدس برما») به‌عنوان خاستگاه فرانسه فهرست‌شده است زیرا — علی‌رغم افسانه معبد برمه‌ای که پرورش‌دهندگان عاشق آن هستند — تمام شواهد تاریخی قابل‌اعتماد به این نشان می‌دهند که نژاد حدود سال ۱۹۲۰ در فرانسه ایجاد شده است، احتمالاً از تلاقی گربه‌های سیامی و بلندموی. داستان‌های مختلف و متناقض خاستگاه (توسط کاهنان سپاسگزار دزدیده‌شده، توسط یخت Vanderbilt تحویل‌داده‌شده، توسط راهب Kittah در حال مرگ هدیه‌داده‌شده) تقریباً قطعاً توسط پرورش‌دهندگان اولیه برای کسب روایت غریب‌انگیز ساخته‌شده‌اند. پس از اینکه تقریباً در جنگ جهانی دوم ناپدید شد — فقط دو Birman در کل اروپا به‌جان باختند — نژاد در دهه بعد بازسازی شد.

گربه معروف کانادا یکی از شناخته‌شده‌ترین گربه‌های جهان است. این Sphynx در محله Roncesvalles تورنتو در سال 1966 به وجود آمد، زمانی که گربه خانگی به نام Elizabeth یک بچه گربه بی‌مو به نام Prune را به دنیا آورد. بی‌موی این گربه‌ها ناشی از یک جهش مغلوب در ژن KRT71 است که بر ساختار شفت مو تأثیر می‌گذارد. Sphynx مدرن همچنین ژن‌های گربه‌های بی‌مو انباری را از Wadena، Minnesota در دهه 1970 در خود دارد. با وجود نام‌گذاری بر اساس Great Sphinx of Giza، این گربه‌ها محصول کانادایی-مینه‌سوتایی هستند.

برخی از منحصربه‌فردترین نژادهای جهان از کشورهایی می‌آیند که تنها یک ورودی در مجموعه داده‌ها دارند.

نروژ 🇳🇴 — گربه جنگل نروژی: اساطیر نورس از ارابه فریا که توسط دو گربه عظیم‌الجثه کشیده می‌شود و "گربه‌های پریان ساکن کوه" از افسانه‌های دوران ویکینگ که می‌توانستند از صخره‌های تند بالا روند، حکایت می‌کند. صرف‌نظر از اینکه آن افسانه‌ها Norsk Skogkatt را توصیف کنند یا نه، این گربه‌ها واقعاً صاعدان فوق‌العاده‌ای هستند، با پنجه‌های منحنی قوی و پوستی نیمه‌ضدآب که برای زمستان‌های اسکاندیناوی تکامل یافته است. پادشاه اولاو پنجم، گربه جنگل نروژی را گربه ملی نروژ نام‌گذاری کرد، و برنامه‌ای پرورش‌دهندگی در دهه 1970 آن را از انقراض نجات داد پس از اینکه تقریباً در جنگ جهانی دوم ناپدید شده بود.

Japan 🇯🇵 — جاپنی باب تیل: حاضر در ژاپن برای بیش از 1000 سال، دم کوتاه متمایز جاپنی باب تیل نتیجه جهش رسی است که طی قرن‌ها تنها‌ایی در این نژاد ثابت شده است. مجسمه maneki-neko — مجسمه گربه دست‌تکان‌دهنده ای که در پنجره‌های مغازه‌ها در سراسر آسیای شرقی یافت می‌شود — بر اساس این نژاد ساخته شده است. در دوران Edo، گربه‌های دم‌بلند ترسناک تلقی می‌شدند به‌عنوان احتمال‌های nekomata (روح‌های شریر شکل‌تغییر‌دهنده)، که گربه‌های طبیعتاً دم‌کوتاه را همراه‌های ترجیح‌شده‌ای می‌ساخت.

Australia 🇦🇺 — Australian Mist: تنها نژادی که در استرالیا توسعه یافت، ایجادشده توسط دکتر Truda Straede در Sydney از سال 1976 به بعد با استفاده از نیمی Burmese، یک‌چهارم Abyssinian، و یک‌چهارم domestic shorthair. آن به‌طور خاص برای اینکه یک همراه آرام و تحمل‌کننده‌ی داخلی باشد تربیت شد که تهدید جانوری بومی استرالیا نباشد. نام‌گذاری مجدد از "Spotted Mist" به "Australian Mist" در سال 1998 هنگامی که الگوی پوست خطی به استاندارد اضافه شد. TICA وضعیت Championship را در سال 2014 اعطا کرد.

سنگاپور 🇸🇬 — سینگاپورا: کوچکترین نژاد گربه شناخته شده جهان — گربه های ماده بالغ می توانند تا 1.8 کیلوگرم وزن داشته باشند. داستان رسمی بیان می کند که تامی و هال مدو در سال 1974 گربه های کوچک "فاضلاب" را در خیابان های سنگاپور پیدا کردند. داستان در سال 1987 پیچیده شد زمانی که اسناد واردات نشان داد که گربه های بنیانگذار از ایالات متحده به سنگاپور ارسال شده بودند — احتمالاً متقاطع‌های آبسینی — قبل از "کشف" آن ها. سنگاپور با وجود این موضوع، سینگاپورا را در سال 1991 به عنوان ماسکت توریسمی خود انتخاب کرد. حقیقت منشأ این نژاد همچنان حل نشده باقی مانده است.

جزیره من 🇮🇲 — مانکس: گربه مانکس بدون دم است — نه از طریق تصمیمی عمدی در افزایش نژاد، بلکه از طریق یک تغییر مغلوب خودجوش که در جمعیت ایزوله شده جزیره در طول قرون های متمادی ثابت شد. این تغییر بر ژن T-box مسئول توسعه دم تأثیر می گذارد و گربه ها را در طیفی از کاملاً بدون دم ("رومپی") تا نزدیک به طبیعی ("لانجی") قرار می دهد. مانکس از سال 1970 در ارزهای جزیره من و تمبرهای پستی ظاهر شده است و بدون شک نماد بین‌المللی شناخته شده جزیره است. افسانه می گوید که یک مانکس آخرین حیوان بود که به کشتی نوح وارد شد، آنقدر دیر فرود آمد که درِ بسته شدن، دمش را قطع کرد — داستانی که تقریباً مسلماً برای توضیح چیزی اختراع شد که پرورش دهندگان هنوز ژنتیکی برای درک آن نداشتند. بررسی قوانین واردات گربه در جزیره من →

قبرس 🇨🇾 — آفرودیت: قبرس نه تنها منبع نژادهای گربه است — بلکه محل قدیمی ترین رابطه انسان-گربه تأیید شده در جهاناست. باستان شناسان که در سایت نئولیتی شیلورو کامبوس در سال 2004 حفاری می کردند، یک گربه وحشی را که در کنار انسان دفن شده بود، کشف کردند که متعلق به تقریباً 9,500 سال پیش است — 4,000 سال قبل از فرقه گربه مصری که اکثر مردم آن را با اهلی شدن گربه مرتبط می دانند. نژاد گربه مدرن قبرس (یا آفرودیت) تنها در دهه 2000 به طور رسمی استاندارد شد، اما گربه های این جزیره تقریباً تا زمانی که گربه ها در هر جایی اهلی شده اند، در کنار انسان ها زندگی می کردند. نام این نژاد از الهه یونانی عشق گرفته شده است که براساس افسانه در قبرس متولد شد. بررسی قوانین واردات گربه در قبرس →

یونان 🇬🇷 — اژه‌ای: تنها نژاد به‌رسمی‌شناخته‌شدهٔ یونان که به‌طور طبیعی در جزایر سیکلادس درियای اژه توسعه یافت بدون هیچ برنامهٔ پرورش انسانی — گربه‌های ماهی‌گیران که به‌قدری جزء جدایی‌ناپذیر زندگی جزایر یونان شدند که نوع متمایزی برای خود ایجاد کردند. اژه‌ای تنها در دهه‌های 1990 به‌رسمی شناخته شد، و این یکی از نوتر‌ین نژادهای طبیعی است. علی‌رغم وجود تعداد فراوان در جزایر میهن‌شان، گربه‌های اژه‌ای در سایر نقاط جهان بسیار نادر هستند، و تقریباً هیچ برنامهٔ پروری‌ش‌ی تأسیس‌شده‌ای خارج از یونان وجود ندارد. قوانین واردات گربه یونان را بررسی کنید →

سومالی 🇸🇴 — Somali (اما در واقع از سومالی نیست): Somali گربهٔ پشم‌بلند Abyssinian است — ژن پشم‌بلند مغلوب که گاه‌گاه در نتاج Abyssinian ظاهر می‌شد، در اواخر دهه‌های 1960 و اوایل 1970 توسط پروری‌دهندگان کانادایی و آمریکایی به یک نژاد جداگانه توسعه یافت. نام‌گذاری آن به نام «Somali» به این دلیل بود که سومالی در کنار اتیوپی (سابقاً Abyssinia) قرار دارد، کشوری که نام Abyssinian از آن گرفته شده است — اگرچه خود Abyssinian تقریباً مطمئناً از اتیوپی نیست. Somali در ورودی سومالی این مجموعه‌داده تنها به دلیل کنوانسیون نام‌گذاری درج شده است. قوانین واردات گربه سومالی را بررسی کنید →

نژادهای نام‌گذاری‌شدهٔ نسبت به مکان‌هایی که هرگز بدان‌جا نرفته‌اند

نام‌های نژاد گربه اغلب بیش‌تر آرزومندانه از جغرافیایی هستند. همان‌طور که مستندات نژاد خود International Cat Association بیان می‌کند، بسیاری از نام‌های جغرافیایی توسط پروری‌دهندگان غربی برای «صدایی عجیب و غریب» انتخاب شدند — بدون ارتباط با منشأ واقعی نژاد. در اینجا بدترین نمونه‌ها آمده‌اند.

نژادهای طبیعی در مقابل نژادهای ایجاد شده توسط انسان

The Cat Fanciers' Association به طور رسمی نژادها را به چهار گروه دسته‌بندی می‌کند: طبیعی, ترکیبی, تثبیت شده، و جهش‌یافته. تمایز اهمیت بیشتری دارد تا آنچه ممکن است به نظر برسد، زیرا نژادهای طبیعی هزاره‌های پایداری ژنتیکی در پشت سر خود دارند، در حالی که نژادهای آزمایشی جدیدتر می‌توانند مسائل سلامتی را حمل کنند که هنوز زمان برای ظهور در جمعیت‌های بزرگ پرورش‌دهندگی نداشته‌اند.

نژادهای ناشی از جهش سزاوار توجه خاصی هستند: این‌ها از یک رویداد ژنتیکی خودبه‌خودی شروع شدند — یک بچه‌گربه فوق‌العاده — که یک پرورش‌دهنده درک‌کننده انتخاب کرد که آن را توسعه دهد نه کنار بگذارد. Scottish Fold (گوش‌های تاشده، 1961، Perthshire)، Cornish Rex (پوشش فر موجدار، 1950، Cornwall)، Devon Rex (جهش فر موجدار متفاوت، 1960، Devon)، Sphynx (بی‌موی، 1966، Toronto)، American Curl (گوش‌های خمیده عقب‌رو، 1981، California)، Selkirk Rex (پوشش فر موجدار غالب، 1987، Montana) — همه به یک گربه فوق‌العاده قابل ردیابی هستند. یک جهش. یک پرورش‌دهنده که پتانسیل را دید. میلیون‌ها گربه که بعد از آن آمدند.

قوانین مبدا در مقابل واردات: آنچه واقعاً برای سفر اهمیت دارد

برای صاحبان گربه‌هایی که سفر بین‌المللی را برنامه‌ریزی می‌کنند، کشور مبدا یک نژاد جالب است — اما این قوانین واردات کشور {destination} است که مشخص می‌کند چه مستندات نیاز دارید، چقدر طول می‌کشد، و هزینه آن چقدر است. و برخی نژادها با محدودیت‌های خاصی روبه‌رو هستند که هیچ ارتباطی به مبدا آن‌ها ندارند.

صرف‌نظر از نژاد، هر کشور نیاز به ریزتراشه، گواهی سلامت و سوابق واکسیناسیون روزآمد به عنوان حداقل دارد. مقاصد سخت‌گیرانه — ژاپن، استرالیا، نیوزیلند، سنگاپور — آزمایش‌های تیتر هاری، دوره‌های انتظار الزامی و در مورد استرالیا، ورود از طریق یک تأسیسات قرنطینه تأیید‌شده دولتی واحد را اضافه می‌کنند. از CatAbroad برای بررسی الزامات دقیق مقصد خود قبل از رزرو هرچیز استفاده کنید.

راهنمای کشورهای مرتبط

Australia Japan United Kingdom Singapore Thailand Turkey Russia کانادا